Thierry Henry, epeyce duygusuzca terk ettiği Arsenal formasını yeniden giymeye başlayıp Gunners’a bir de kupa galibiyeti armağan edince yeniden muteber oluverdi. Bundan iki sene kadar önce İrlanda maçında yaptığıyla tüm futbol dünyasını isyana getiren adam, yeniden “efsane” oldu.
Benim için Thierry Henry hep bir sahtekar olarak kalacak. O topu eliyle çevirip Fransa’yı haksız bir şekilde Dünya Kupası’na götürdüğü için mi? Hayır. Ben de pek çokları gibi İrlanda’nın Dünya Kupası’na gitmesini isterdim ama birincisi, o gol olmasaydı da İrlanda Fransa’ya elenebilirdi. İkincisi ise Henry böylesi bir hilebazlığı futbol sahalarında sergileyen ne ilk futbolcu, ne de sonuncusu. Henry’i benim gözümde yaftalayan şey başka.
Evet, futbolda ya da başka bir yerde bir başkasının emeğini çalmak, hile yapmak kötü bir davranış; bir suç ya da kabahat diyelim. Ancak elle top çevirmek gibi bir hareketin ayıplama kadar kanıksamayı da uyandırdığını kabul edelim. Bu tip çirkinlikler bir şekilde futbol içinde kendine yer bulabiliyor, futbolseverler olarak belki de hesabını vermekte en zorlandığımız şeylerden biri bu. Bunlar oluyor ve biz bir şekilde kanıksıyoruz. Hem bu tip hilelerin sıklığından, hem de eninde sonunda sevdiğimiz, desteklediğimiz birilerinin de bunu yapmasından. Bu bizim kasabanın ahırda sakladığı ceset, ailenin çirkin sırrı. Bundan hoşnut olmayabiliriz, bu bizim futbola olan sevgimizden de götürüyor olabilir ama bu böyle. Henry topu eliyle aldı diye ona ömür boyu kızmak beraberinde iki yüzlülüğü de getiriyor. İrlandalılar mesela bunu ömür boyu unutmayacaktır ama aynı hareket kim bilir İrlanda forması giyen kaç kişi tarafından kaç kez yapılmıştır? Arasak buluruz.
Benim Henry’e olan kızgınlığımın nedeni o elle çevrilen top ve atılan gol değil. Sonrasındaki gol sevinci. Henry golden sonra çılgınca seviniyor, deliler gibi kahkahalar atıyor, İrlandalılar’ın itirazlarını bastırmak istercesine. Onun sevinci diğer arkadaşlarınınkinden farklı. Çünkü hem seviniyor, hem bir yandan cesedi gömüyor.
Bazen bir suçun ardından yaptıklarınız, insanların vicdanına suçun kendisinden çok daha fazla dokunabiliyor. Bir suçu işlemek bir şey, onu inkar etmek, kurbanların yüzüne baka baka hiçbir şey yokmuş gibi davranmak, dalga geçmek başka bir şey. Hele ki cezasız kalmış bir kabahatin pişkince inkarı o kabahati unutulmaz kılar. Yanlış bir şey yapmak, bundan pişman olmamak ve bunu kurbanın yüzüne vurmak; işte bu dokunuyor. Çünkü bu dünyada kötü olana dair bir şey. Bir futbol maçında atılan bir gol, insanların hayatında ne kadar hayati olabilir ki? İrlanda Dünya Kupası’na gitse ne olur, gitmese ne olur? Mesele bu değil. Mesele, kötü olmayı meşrulaştırmakta. Mesele, kabahatlinin mağdurla dalga geçebildiği bir dünya yaratmakta. Acıtan şey bu; üç ay, üç yıl ya da 97 yıl geçmiş olsa da.
Henry o gün o topu eliyle alarak yaptığı şey yanlıştı; ama sonrasında yaptığı kötülüktü. Ve her kötülük gibi diğer kötülüklerin açtığı yaralara değdi.
Henry’nin o topu eliyle almış olması umrumda değil, ama o gol sevincini asla unutmayacağım. Ve bu yüzden Henry hep bir sahtekar olarak kalacak.
Tanrı’nın eli için aynı yorumu yaparmıydın?
evet.
Maradona da elle gol atıp İngiltere’yi elemiştir, Messi de elle gol atıp çılgınlar gibi sevinmiştir, Rooney Arsenal’in yenilmezlik serisini bitirdikleri maçta kendini yere atmıştır.
Henry’nin tüm kariyerinde bulup bulacağınız tek olay İrlanda maçında yaptığıdır ve diğerleri gibi yüzsüzlüğü sürdürmemiş özür bile dilemiştir. Ne tanrının eli saçmalığına girmiştir ne de başka bir şey demiştir.
Öncelikle kendi sevdiğiniz oyunculara da bunları deyin ki sıra Henry’e gelsin.
maradona’yı sevdiğimi de nereden çıkardınız? bu niyet okuma yeteneğiniz nereden geliyor?
Messi’ye bir şey demediniz demek ki onu beğeniyorsunuz. O zaman onun hakkında da bir şeyler yazın. Karşı argümanınız olmadığı gibi düşük seviyeli yorumlarla laf sokmaya kalkıyorsunuz.
allah ıslah etsin.
Soruma cevap alamadığım gibi, bir de alakasız alakasız saçmalıyorsunuz. Bu kadar basit bir tartışmaya karşı bir argümanınız yoksa bence hiç yazmaya uğraşmayın.
Bir soruya cevap alınamıyorsa belki de o sorunun cevap verilemeyecek kadar sığ olmasındandır, sizin soru da hiçbir şekilde yanıt iktiza etmiyor ama yine de cevap vereyim ki siz de spam’inize bir son verin. Evet Henry gibi Maradona ve Messi’yi de sevmiyorum; kişilikleri hakkında olumlu bir kelime yazdığımı da hatırlamıyorum. Aynı şekilde sevmediğim, tasvip etmediğim başka futbolcular da var. Rahatladınız mı? Hah, Rooney’i unutmuşum, “Bak Rooney’e bir şey demedin” diye atlamayın diye ekleyeyim, onu da sevmiyorum. Oldu mu?
Yazı sizin fanatikçe anlamak istediğinizin aksine genel bir konudan bahsediyor. Ama sizin derdiniz bağcı dövmek olduğu için tek tek “onu seviyor musun, bunu seviyor musun” diye ahiret soruları soruyorsunuz.
Yine de okuduğunuzu anlayamamış olmanıza üzülmek yerine, okumayı öğrenebilmiş olmanıza sevinmeyi tercih edeceğim.
Önceki cevaplarınızın aksine ciddi bir şekilde cevap verdiğiniz teşekkür edecekken yine son cümlenizle seviyenizi belli ettiniz ama yine de teşekkür ederim.
Dağhan bey boşver. dünya tarihinde elle oynamış, kendini yere atmış her futbolcuyu çıkarıp şunu da niye yazmadın bunu da niye yazmadın diye başına üşüşür bu aklıevveller.
ben senin yerine cavplıyım, henry efsanesi yeniden yükseldi herkes bunu konuşuyor da o yüzden yazmışsındır bu yazıyı. henry’nin bu terbiyesizliğini unutmayın anlamında. ayrıca barca’ya giderken hiç suratına bakmıyordu gunnersların. yaşlanıp bir yuva ihtiyacı içine girin çapkın erkeklere benzedi son sevinçleri. var mı itirazın khan efendi, biz de böyle düşünüyoruz.
eleştiriniz de elbette sonuna kadar haklısınız hatta topu eliyle kontrol etmesi umrumda değil diyip bu olayı önemsizleştirmenize rağmen bence o hareket de hak yemeye girer elbette henry’nin irlandalılara bir özür borcu vardır.lakin özel hayatında bunun acısını çekmediğini ve defalarca pişman olmadığını nereden bileceğiz? Mesele sizi haklı çıkarıyor ama gösterilen tepki insafsızca…
iyi bir yazı olmuş