?Asla? diye bağırmış bulundu, kimin başlayacağını belirleyen o tek zar atışını kazanmanın içten sevincini yaşarken.
?Neye asla?? diye sordu beriki.
?Genel olarak? diye yanıtladı diğeri zarları alırken. İkinci zarın tavlada kalmasından hoşlanmamıştı. Rakibinden çekip almayı tercih ederdi. ?Arada sırada ‘asla’ diyerek prensip antrenmanı yapıyorum?. Şeş-ü dü gelmişti. Bir pulu yukarıdan kendi köşesine yaklaştırdı, ikiyi içeriden oynadı. Niye böyle yaptığını bilmiyordu.
?Prensip sahibi olduğunu bilmiyordum? dedi az sonra cehar-ı se gelecek zarı atacak olan. Cehar-ı se gelen zarın sahibi olduğunda ?Ben senin hiçbir şeye sahip olamadığını sanıyordum? diye ekledi.
?Değilim zaten? dedi ılık sütünden ilk yudumu alan diğeri. ?Belki bir gün olurum diye hazırlıklı olmak istiyorum?.
Uzaktan kulak kabartan birinin kolaylıkla fark edebileceği gibi zarların ritminde bir aksama olmuştu. Bunun nedeni zarları atması gerekenin pikaba bir Seze Naksu EP’sini yerleştirmek için duraklamış olmasıydı. O da herkes gibi Seze Naksu’nun eski şarkılarından hoşlanırdı ancak elindeki plak 1977 çıkışlıydı ve o tarihte Seze Naksu’nun çok fazla eski şarkısı bulunmuyordu. Plağın uzunçalar değil de 45’lik bir EP olmasının nedeni buydu zaten.
Plaktan ses yayılmaya başladığında o çoktan yerine oturmuş, zarları eline almıştı. İlk sözlerin duyulmasıyla zarların şeş-ü yek’i gösterdiğinin anlaşılması eş zamanlı olmuştu. Şeş kapısını açık bırakmak pahasına dışarı kaçmaya karar verdi. Zaten oldum olası kapıyı açık bırakıp kaçardı.
Şeş kapısı diğeri için açık bir hedefti. Zaten baştan beri hırsını dizginlemekte güçlük çekiyordu, bir üç gelmesi hâlinde o beklenen ilk ?çat? sesi uzaktan kulak kabartmayanları da uykularından uyandıracaktı. Dübara geldi. Sinirlenmişti. İlk iki ikiyi bir hamlede çekti. Üçüncü ve dördüncüyü hasmının alanındaki pullarla oynamaya karar verdi.
?Bu iki, bu daha iki? dedi çatır çutur. Aslında dört oynamıştı ama ?bu iki, bu daha iki?yi o kadar etkili söylemişti ki, istese rahatlıkla beş bile oynayabilirdi. Terbiyesizlik yapmamayı tercih etti.
Öbürü zarları rakibinin üç atamamasının getirdiği rahatlama hissiyle avucuna aldı. Kaç geldiğine bakmaksızın şeş kapısını kapadı. Elinin tersiyle zarları saklamayı da ihmal etmedi.
Rakibi bu hamleden hoşlanmamıştı. Süt bardağını 45’lik Seze Naksu plağının üzerine devirdi. Sevgili Seze’nin daldığı rüyadan uyanamamasının artık bir nedeni vardı. Üzerine ağırlık çökmüştü. İkisi birden ?Allahaısmarladık? dedi Sevgili Seze’ne.
Bu ortamı hâliyle sessizleştiren olaydan sonra atılan ilk zar şeş-ü se oldu. Bu zarın tavladaki en karaktersiz zar olduğu bilindiğinden bu eli içlerinden birden altıya kadar birer rakam tutarak oynamaya karar verdiler. Gelen cehar-ı dü’den ikisi de memnundu.
Beriki zarı aldığında ?berikinin ben olduğumu zannediyordum? dedi diğeri. Zarların el değiştirmesi sıkıntı yaratacağından, kimlik değiştirdiler. Diğeri beriki olurken, beriki öbürü oldu. Bir daha kimsenin diğeri olmamasına karar verildi.
Bu âni kimlik değişiminin etkileri atlatıldığında oyun devam etti. Birinin se yek’le kırdığı pul, öbürünün dört kapısında boş kalan pulun hayatına mâl oldu. Ortada çok fazla kırık pul ve kalp olduğundan bu son iki zarı oynanmamış kabul ederek esir değişimine gittiler.
Zar bu sefer berikinin -az önce beriki olanın- önündeydi. Bir beş dakika böyle geçti
?Bugün oynayacak mısın?? diye sordu öbürü.
?Bu el oynamamayı tercih ediyorum? diye cevap verdi beriki itinalı bir şekilde kuyruğunu yalarken, ?istikrarın fazla abartıldığını düşünüyorum?.
Hatırı sayılır bir süre o elin geçmesi için beklendi. Öbürü bu sırada halka şeklini alıp bir-iki dakika kestirmişti.
Güneş yavaş yavaş kendini duvarın arkasından hissettirmeye başladığında bu oyunun haddinden uzun sürdüğü görüşünde birleştiler. Son bir zar atıp kazananı belirlemeye karar verdiler. Öbürü kimin kazanacağını belirleyen o tek zar atışını kazanmanın içten sevincini yaşarken dünyayı berikinin koltuğunun altına verdi. Beriki bu durumu umursamadı. Bahçe duvarına güneş vurmuşken dünyayı kim kuyruğuna takardı zaten…